Geplaats op: 25 februari 2025 door friedaoosten

De knopenman

Client met Alzheimer is onrustig in alles wat hij doet. Drie keer per dag gaat hij naar de plaatselijke supermarkt om een broodje voor het ontbijt te kopen. Dat stellen ze dagelijks op prijs, verse broodjes. Wat hij de rest van de dag nog binnenhaalt is niet helemaal duidelijk. Het zijn kleine boodschapjes.

De heer heeft geen inzicht meer op geld, de waarde ervan en ook… hoe hij moet betalen. Naarmate de hulp en begeleiding meer wenselijk is, ga ik vaker bij hem op bezoek om in kaart te brengen hoe het met hem gaat, wat hij doet en wat niet.

Zo ga ik op een gegeven moment met hem mee voor zijn dwangmatige boodschap(pen) naar de plaatselijke super. Hij haalt verse broodjes, een courgette en een flesje bier. Wat hij ermee wil is me onduidelijk.

Bij de kassa rekent hij af… met knopen en bierdopjes. Daarbij legt hij een euro neer en een paar centjes van 1 en 5. Huh? Om de knopenman in zijn waarde te laten zeg ik niks. Ik knipoog naar de kassière en zeg zachtjes dat ik zo terugkom. Aangezien ik ook een vaste klant ben bij de plaatselijke super, vertrouwd ze me en lacht me toe.

Ik heb een plan bedacht dat hopelijk gaat werken. Meneer is inmiddels thuis met zijn aankopen en na ons afscheid ga ik naar de super. Ik ga in gesprek met de medewerkster van de service-balie. Gezegd dat de heer Alzheimer heeft. Hij komt hier soms een paar keer per dag en rekent sinds kort af met knopen en bierdopjes, vertelt ze. Jullie schieten hierbij in, zeg ik. We houden een lijstje bij, zegt ze.

Ik stel voor om de zoon van de heer te vragen om contant een bedrag in een envelop te doen die ik afgeef bij de super. Als de knopenman voor aankopen komt, de super dit gewoon in ontvangst neemt en dan uit de envelop het verschuldigde bedrag in de kassa stopt. Na overleg met hun manager gaan ze ermee akkoord. De zoon geeft ook zijn medewerking.

De knopenman in zijn waarde te laten kan hij zijn boodschappen blijven doen. Het vertrouwen wat ik heb met de plaatselijke super vind ik nog steeds heel bijzonder en waardevol.

Met goede afspraken, eventueel zwart wit op papier vastgelegd, zijn er best veel mogelijkheden.

En de Knopenman geniet van zijn dagelijkse inkopen.